II. Un demonio vigila a la niña. Mataiea, abril de 1892
III. Bastarda y prófuga. Dijón, abril de 1844
IV. Aguas misteriosas. Mataiea, febrero de 1893
V. La sombra de Charles Fourier. Lyon, mayo y junio de 1844
VI. Annah, la Javanesa París, octubre de 1893
VII. Noticias del Perú. Roanne y Saint-Étienne, junio de 1844
VIII. Retrato de Aline Gauguin. Punaauia, mayo de 1897
IX. La travesía. Avignon, julio de 1844
X. Nevermore. Punaauia, mayo de 1897
XI. Arequipa. Marsella, julio de 1844
XII. ¿Quiénes somos? Punaauia, mayo de 1898
XIII. La monja Gutiérrez. Toulon, agosto de 1844
XIV. La lucha con el ángel. Papeete, septiembre de 1901
XV. La batalla de Cangallo. Nimes, agosto de 1844
XVI. La Casa del Placer. Atuona (Hiva Oa), julio de 1902
XVII. Palabras para cambiar el mundo. Montpellier, agosto de 1844
XVIII. El vicio tardío. Atuona, diciembre de 1902
XIX. La ciudad-monstruo. Béziers y Carcassonne, agosto/septiembre de 1844
XX. El hechicero de Hiva Oa. Atuona, Hiva Da, marzo de 1903
XXI. La última batalla. Burdeos, noviembre de 1844
XXII. Caballos rosados. Atuona, Hiva Da, mayo de 1903
El Paraíso en la otra esquina foi publicada no 2003.
Narra dúas vidas: a de Flora Tristán, que pon tódolos seus esforzos na loita polos dereitos da muller e dos obreiros, e a de Paul Gauguin, o home que descubre a súa paixón pola pintura e abandona a súa existencia burguesa para viaxar cara Tahití en busca dun mundo sen contaminar polas convencións.
Narra dúas vidas: a de Flora Tristán, que pon tódolos seus esforzos na loita polos dereitos da muller e dos obreiros, e a de Paul Gauguin, o home que descubre a súa paixón pola pintura e abandona a súa existencia burguesa para viaxar cara Tahití en busca dun mundo sen contaminar polas convencións.
Relata dúas concepcións do sexo: a de Flora, que só ve nel un instrumento do dominio masculino e a de Gauguin, que o considera unha forza vital imprescendible posta ao servizo da súa creatividade.
Que tén en común esas dúas vidas separadas e opostas, aparte do vínculo familiar por ser Flora a avoa materna de Gauguin? Isto é o que Vargas Llosa pon de relevo nesta novela: o mundo de utopías que foi o século XIX. Un nexo de unión entre dúas personaxes que optan por dous modelos vitais opostos que desvelan un desexo de acadar un paraíso onde sexa posible a felicidade dos seres humanos.
Ningún comentario:
Publicar un comentario